"8+1 φορές που από ελαφρότητα ή απωθημένα η κυβέρνηση άλλα είπε και άλλα εννοούσε"
Στο δημόσιο διάλογο, οι λέξεις και οι τοποθετήσεις έχουν βάρος. Ιδιαίτερα όταν κατέχεις θέσεις ευθύνης και εκπροσωπείς θεσμικά τη χώρα, αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Δεν είναι λίγες οι φορές που στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και μέλη της κυβέρνησης με τις τοποθετήσεις τους για κρίσιμα εθνικά ή αξιακά ζητήματα «ξεφεύγουν» και προκαλούν. Ανεξάρτητα αν αυτό γίνεται από ελαφρότητα, από κραυγαλέα άγνοια, ή από ιδεολογικά απωθημένα είναι ηθικά απαράδεκτο και πολιτικά επικίνδυνο.
Ποιο είναι το όριο ανοχής, μιας αντιπολίτευσης, αλλά και μιας κοινωνίας, απέναντι σε μια Κυβέρνηση που έχει κάνει το «σαρδάμ» πολιτική της;
Θυμίζω:
• Αλέξης Τσίπρας: «Έχει σύνορα η θάλασσα και δεν το ξέραμε»;
• Αλέξης Τσίπρας: «Τα δύο νησιά, Λέσβος και Μυτιλήνη».
• Τ. Χριστοδουλοπούλου: «Οι πρόσφυγες λιάζονται και οι πρόσφυγες εξαφανίζονται».
• Ο. Γεροβασίλη: «Η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα να προσφύγει η ίδια στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ».
• Ν Φίλης: «Η Γενοκτονία των Ποντίων που δεν ήταν Γενοκτονία».
• Α. Χαρίτσης: «Ο Νομός Ηπείρου».
• Α. Μπαλτάς: «Η Αριστεία είναι ρετσινιά».
• Α. Μπαλτάς: «Η Ειδομένη είναι τιμή για την Ελλάδα».
• Γ. Μουζάλας: «Μακεδονία».
Υπάρχει, λοιπόν, ένα όριο ανοχής.
Ξεπεράστηκε πλέον με την απαράδεκτη αναφορά Υπουργού της Κυβέρνησης σε «Μακεδονία».
Είναι φανερό, ότι τελικά η γοητεία της καρέκλας είναι πιο ισχυρή από τις όποιες προβαλλόμενες εθνικές ευαισθησίες.
Πηγή
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου